Belhade Patricia

bonjour
Que veut dire Belhade ?
merci si vous pouvez me répondre

P.-S.

Sauf erreur, Bénédicte Boyrie-Fénié y voit "vath lada" (vallée large).
Cette explication parait bonne surtout si elle s’appuye sur des attestations anciennes, ce qui fait normalement partie de la méthode de BBF.

Vos commentaires

  • Le 21 août 2014 à 16:09, par Renaud Le paraula deu locutor !

    Entà un possible moviment gascon de vir, que vorrí le paraula d’arreferéncia qu’estossi le deu locutor. Ad ensús de l’especialiste... Lo ligam que bàlhatz que’ns dit "Vath Lada" mes qu’es B. Boyrie Fénié que les balha... Que ns’a tabé sortit "La Boèira", percè d’estar mè estacada a l’etimologia qu’au prononciar locau "Le Bohèira".
    Entà escarnir un chic, que me’n trufi plan de saber com es portat en tau o tau document, çò que jo vui saber, qu’es com "Marcel Lagreoule" (per exemple !) e los sons amics disen.

    Répondre à ce message

  • Le 25 août 2014 à 12:04, par Tederic M. Tornem a "Vath Crabèra" !

    le "vath crabèra". Totun, que’s tròba los abitants de’queth parçan que disen "Vrath Cabèra"

    Jo pensi que caleré tornar a "Vath Crabèra".
    Los locutors qui demoran qu’ac comprengueran, ja que son acostumats au francés "Valcabrère".
    Qu’ei tanben ua escadença de dialogar damb eths... Ne son pas pècs, totun !
    En realitat, lo problema, damb eths, que serà d’abòrd la grafia.

    E ende tots, locutors vielhs o pas, "Vath Cabrèra" qu’ei mei pedagogic, mei clar qu’aqueth ""Vrath Cabèra".
    I a dejà pro de confusion, ne’n cau pas hornir, en voler seguir aqueths vielhs locutors dens las loas errors...
    <paraula284>
    <paraula42>

    Répondre à ce message

  • Le 25 août 2014 à 11:35, par Vincent P. Esloishada fonetica

    Lo parlar deus darrèrs locutors qu’ei hèra embastardit deu punt de vista de la fonetica tanben : qu’ei important quan e’ns questionam sus ua r dobla, ua h bohada, ua n finau ...

    Per exemple : Hostens.

    Totun, las etimologias popularas e desformadas, que son meilèu deu sègle XIXau.

    Répondre à ce message

  • Le 25 août 2014 à 11:16, par Renaud Qu’ac dishoren atau com l’avèn entinut.

    Que m’aduvi dab vos entà çò deu vocabulari, segur. Mes entà le toponimia, qu’es difrèn segon jo. Qu’ac dishoren atau com l’avèn entinut.

    Répondre à ce message

  • Le 25 août 2014 à 09:33, par Tederic M. Alteracion de la lenga peus darrèrs locutors

    Au contrari, pensi que las darrèras generacions de locutors deu gascon qu’an participat shens ac vòler a ua degradacion màger de la lenga deus ajòus, prumèr entau vocabulari, mès tanben entaus noms de lòc, quan ne’n comprenguévan pas mei las fòrmas vielhas.
    Qu’us cau desencusar : qu’èran acarats a ua pression hortassa deu francés, e si ne son pas passats eths medishs au francés, qu’ei sonque pr’amor n’ac mestrejavan pas : autanlèu que son vasuts bilingues, qu’an causit de parlar sonque francés aus hilhs.

    Exemple : dens un diccionari recent, escrit per ua de la darrèra generacion de locutors en Marmandés, Denise Laffargue,
    fête = héste, mès dejà, fêter = féta !

    Aute exemple : dens l’Antologia de Labrit de Dardy, que’s tròba enqüera "hlorit" ; au medish endret (a Rehaut/Arriaup per exemple), que’m sembla que la mia gran mair e disèva dejà "flor, florit" (totun ne’n soi pas segur, e n’u pòdi pas mei demandar ; que calerà que demandi a un aute vielh locutor...).

    Parièr ende "hrièsta" qui apareish enqüera dens la toponimia de Labrit*, dinc au dessùs de l’arribèra de Garona, quan pensi que los darrèrs locutors e disèvan dejà "frinèsta" o quaucomet atau. A verifiar tanben...

    Bon, que’n hornissi un aute :
    La mia mair que m’a transmés "ch’u vesin" (prononciar "chou bézïn") ende diser "ençò deu vesin" o "a casa deu vesin" ... N’ac a pas inventat, atau que parlavan los darrèrs locutors ! Jo n’èi pas jamei acceptat d’ac diser atau : qu’es trop francizat - emplec de "chez" !

    * La toponimia qu’es totun mei conservativa que lo parlar, pensi.

    Répondre à ce message

  • Le 24 août 2014 à 22:49, par Renaud Ne cau pas créder un nòm de lòc, que’s va desformar sus ua generacion !

    Los darrèrs locutors, percè malurosament que son darrèrs locutors, n’an pas tirat los sons toponims de le biaça, atau com qui se’n fot ! Pariar "Rehaut", que’s disè dijà atau 200 ans a !

    Répondre à ce message

  • Le 24 août 2014 à 16:10, par Tederic M. Quins locutors ?

    Ende jo, n’es pas lo darrèr qui a parlat qui a rason !-)

    Répondre à ce message

  • Le 23 août 2014 à 23:51, par Renaud Los locutors en davant, e har viste

    Qu’am ua gran difrença de punt de vista.
    Entà jo, que cau har atau com es, e non pas com diuré estar. Se disen "Rehaut", Rehaut que cau díser e ensenhar. Que cau arrespectar le codrilha de le deformacion, le soa istòria. N’i a pas nada vertat, sonque los fèits !
    Per har collectatge en Comenge, Bigòrra e Coseran, qu’èi sovent arremarcat les dadas toponimicas (noms gascons) deus vilatges qu’aví collectat qu’èran fauças suus documents "oficiaus".
    Per exemple, entà "Valcabrère", costat de Sent Bertran de Comenge, le soa etimologia qu’es simpla, "la vallée des chèvres", le "vath crabèra". Totun, que’s tròba los abitants de’queth parçan que disen "Vrath Cabèra" (Braccabèra). Qu’an hèit ua metatèsa. Lavetz, entà jo, fauç o pas, qu’es Vrath Cabèra e har viste...
    Los locutors en davant, l’usatge en davant.

    Répondre à ce message

  • Le 21 août 2014 à 17:10, par Tederic M. E si la "paraula deu locutor" ei faussa ?

    Los locutors qui pòdem consultar, a l’òra d’ara, que son de la darrèra generacion de locutors. Com "arreferéncia", que’m pareish un chic praube...
    E podossem au mensh conéisher "la paraula deu locutor" dempui la creacion deu lòc... Qu’a podut cambiar...

    Pensi per exemple au vilatge mairau de Réaup : los darrèrs locutors que disen "Rehaut" ; e totun, "Arriaup" que’m pareisheré melhor, mei confòrme a l’étimologia supausada "arriu aub", mei gascon.
    Me rapèri pas mei de çò que prepausa BBF... "Riaup", cresi (quan prepausa "Arriu aup" endeu "Réaut" deu "Canenx et Réaut...).

    Répondre à ce message

  • Le 23 octobre 2010 à 14:25, par Vincent.P

    La première attestation est Baslada en 1274, Baslade en 1514 puis dans le même texte Balade, Bahade/Balhade à partir du XVIIIème siècle.
    Je veux bien y voir "vath lada" mais enfin, pas une seule attestation ancienne ne permet de le conclure avec assurance, et je n’ai pas connaissance que -th soit passé au son /s/ (qui conformément à la phonétique landaise tend en contact avec l à s’aspirer).

    Jusqu’à preuve du contraire, c’est "Baslada" qu’il faut expliquer (dont Belhade - en fait Behlade - découle même si la prononciation aspirée s’est perdue telle que recueillie par BBF).
    Aucune attestation ne permet de voir dans l’élément "bas" le gascon "vath".
    A moins que s ne soit une graphie notant une réalisation disparue de -ll final, ce serait quand même inédit.
    Maintenant, on a envie d’y voir "vath lada" : il faut donc creuser.

    Répondre à ce message


Un gran de sau ?

(connexion facultative)
[Se connecter]
Ajoutez votre commentaire ici

Ce champ accepte les raccourcis SPIP {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> et le code HTML <q> <del> <ins>. Pour créer des paragraphes, laissez simplement des lignes vides.

Ajouter un document

Dans la même rubrique :